Yan Masada

Kafe kalabalıktı ama zaman sanki yavaş akıyordu. O, pencere boyunca tek başına oturuyor, kahvesinden küçük bir yudum alıyordu. Hemen yan masada oturan biri ise kitabını okuyor gibi yapıyor ama aslında arada göz ucuyla onu süzüyordu. Havada ilk hissedilen şey menekşe yaprağının serin zarafeti oldu. Ardından bergamotun güzel tınısı ve sıcak gizemi başlıyor. Bu koku… alışılmadık. Erkeksi varlığını sürdürüyordu, ama içinde ince bir karanlık taşıyordu. Göz göze geldiler. Cildini kapattı ve hafifçe eğildi. “Afedersiniz” dedi, gülümseyerek.

“Parfümünüzü sorabilir miyim? Bu koku… biliyorum ama bir türlü çıkaramıyorum.”

O da gülümsedi. “Bir dakika önce ben de size soracaktım, ama sanırım bu koku, önce dikkat çekmeyi seviyor.”

Gülün ince dokunuşu ve siyah biberin keskinliği, vadi zambağının zarif çiçeği havasıyla birleşti. İkisi de aynı kokuyu taşıyordu. Aynı ama onun üzerinde farklı bir hikaye anlatılıyor. 

Paçuli, ambergris ve burbon vanilyası geride tatlı ama yoğun bir iz bıraktı. O an, kelimelerin değil, kokunun konuştuğu bir an oldu.

“Aynı koku, iki ayrı hikaye.”